กรุณาเลือก อุปกรณ์เคลื่อนที่ | แสดงผลรูแบบคอมพิวเตอร์
ดู: 13|ตอบ: 0

[นิยาย]ตามหาหัวใจที่หายไปของนายต่างโลก - ตอนที่ 28 จับผิด

[คัดลอกลิงก์]
 
 มีนามว่าNameless-san 
 สมาชิกคนที่34 
 เพศ 
 ระดับการอ่าน90 
กระทู้ 
 ค่าประสบการณ์ 
 ทอง 
 ชื่อเสียง 
 ออนไลน์ 

คุณยังไม่ได้ใช้เหรียญ
กรุณาคลิกที่นี่เพื่อใช้เหรียญ

     
โพสต์เมื่อ 2017-12-3 23:08:21 | แสดงโพสต์ทั้งหมด |โหมดอ่าน
“ท่านมิมิคยังไม่กลับมาเลยครับ” ทหารคนหนึ่งพูดกับฉัน
“งั้นหรอคะ”
“เจ้ามีอะไรกับพี่ข้ารึเปล่า” คิรินพูดขึ้น
“ก็... มีเรื่องที่ต้องขอคุยกันเป็นการส่วนตัวค่ะ” ฉันพูดขึ้น “จะกลับขึ้นไปที่ห้องก็ได้นะคะ พอดีในกระเป๋ามีอาหารสำเร็จรูปอยู่”
“เจ้าจะรอพี่ของข้าใช่ไหม งั้นก็ตามสบายนะ” คิรินพูดขึ้น
แล้วฉันก็นั่งลงที่ม้านั่งหน้าราชวัง

ท่านมิมิครีบวิ่งกลับมา ดูท่าทางเหนื่อยมา แล้วก็พุ่งมาหาฉัน
“คิริน... ขึ้นไปบนห้องแล้วค่ะ”
“เดี๋ยวขอนั่งพักก่อนนะ มีอะไรจะคุยด้วยเหมือนกัน” ท่านมิมิคพูดขึ้น แล้วก็นั่งลงข้างๆฉัน

“จะว่าไป เธอกับคิรินก็เหมาะสมจริงๆนะ เมื่อกี๊แอบเห็นด้วยตัวเองอยู่” ท่านมิมิคพูดขึ้น
กะแล้วเชียวต้องแอบดูเรา...
“อันนี้ถามด้วยความสงสัยนะคะ ว่าทำไมต้องแอบดูด้วย”
“ปกติฉันแอบดูคู่ของคิรินอยู่บ่อยครั้งแหละ แล้วก็ดูว่า เธอคนนั้น จะไปกับคิรินต่อรึเปล่า” ท่านมิมิคพูดขึ้น
“แล้วเคสของเมย่าละคะ”
“คนนั้นดูโตเกินไปน่ะ คิรินเค้าไม่ชอบแนวพี่สาว ชอบแนวน้องสาวมากกว่า คนที่อายุน้อยกว่าคิรินส่วนใหญ่ก็ไม่ค่อยกล้าเข้าหาคิรินเท่าไหร่ เธอน่าจะเป็นคนแรกละมั้ง ที่ดูเด็กกว่าแต่กล้าเข้าใกล้ผู้ชายแบบนั้น”
“งั้นหรอคะ” ฉันพูดขึ้นบ้าง “แล้วพอจะทราบสาเหตุไหมคะว่าทำไมเมย่ายังรู้สึกรักคิรินอยู่”
“เธอเห็นหรอ” ท่านมิมิคพูดขึ้น “คงอยู่ด้วยกันนานจนขาดไม่ได้ละมั้ง”
“คนไม่ใช่ ทำอะไรก็ผิดสินะคะ”
“น่าจะแบบนั้นแหละ”
ว่าแล้ว ฉันก็ขอเปิดเพลงให้เข้ากับเรื่องที่คุยละกัน

ไม่ว่ารักเธอแค่ไหน ก็คงไม่ได้คำว่ารัก
เมื่อเธอมองว่าฉันไม่ใช่คนที่ต้องการในใจ
ส่วนเขาไม่ทำอะไร
ก็ได้ความดีแค่เพราะวันนี้เขามาใหม่
คนที่ไม่ใช่อย่างฉัน มีแต่ผิดคำเดียว

อยากหยุดตัวเองไว้ ให้ลืมเธอเสียที
เมื่อใจเธอวันนี้ เห็นฉันไม่เหมือนเก่า
ทุกอย่างเป็นเรื่องน่าเบื่อ ไม่มีเหลือเรื่องของเรา
ผู้หญิงซึมเซา เข้าใจและพอรู้ตัว

คนที่เธอเบื่อแล้วทุกอย่าง
จะมีทางดูดีขึ้นไหม ทำอะไรคงได้แค่คำว่ารบกวน
คนที่ให้เธอแล้วทุกสิ่ง คงไม่เหลือความน่าค้นหา
เมื่อเธอพูดออกมาว่าฉันไม่ใช่ อีกต่อไป

ไม่ว่ารักเธอแค่ไหน ก็คงไม่ได้คำว่ารัก
เมื่อเธอมองว่าฉันไม่ใช่คนที่ต้องการในใจ
ส่วนเขาไม่ทำอะไร
ก็ได้ความดีแค่เพราะวันนี้เขามาใหม่
คนที่ไม่ใช่อย่างฉัน มีแต่ผิดคำเดียว

(คนไม่ใช่ทำอะไรก็ผิด – กิ่ง The Star 5)

“เพลงนี้เหมาะกับเมย่าจริงนะเนี่ย จริงๆในมือเธอเรียกว่าอะไรเอ่ย” ท่านมิมิคพูดขึ้น ถ้าจะไม่เคยเห็นก็คงไม่แปลกอะไร
“โทรศัพท์มือถือค่ะ ถ้าจะให้เรียกสั้นๆ ก็คือมือถือค่ะ” ฉันพูดขึ้น “เป็นสิ่งมนุษย์เกือบทุกคนต้องมีในยุคปัจจุบันค่ะ”
“อ่อ” ท่านมิมิคพูดขึ้น “แล้วเพลงอะไรที่จะเหมาะกับคิรินละ”
“ขอเวลาแป๊บนึงนะคะ” ฉันพูดขึ้น แล้วท่านมิมิคก็ลุกขึ้น
“เดี๋ยวฉันก็ไปหาอะไรกินก่อน เดี๋ยวจะซื้อเผื่อด้วย” แล้วเขาก็เดินออกไป

เพลงอะไรที่เหมาะกับคิรินหรอ... ขอเวลานึกแป๊บนะ แต่รู้สึกว่า จะนึกได้สัก 2 เพลง แต่เดี๋ยวค่อยเปิดลำโพงตอนท่านมิมิคมาละกัน
ฉันใส่หูฟัง แล้วก็เล่นเพลงที่เลือกเอาไว้

อารมณ์ดีอย่างนี้  ดีเกินไปรึเปล่า
รู้สึกดีแต่เช้า  เป็นเพราะอะไรกัน
รอบ ๆ  กายฉันนั้นช่างแสนจะสดใส
ดูแปลกไป  ดูไม่เหมือนกับทุกวัน
เหตุใดโลกนี้ที่ดูแสนจะอ่อนหวาน
ที่ผ่านมาฉันไม่เคยจะได้รู้

และฉันก็ยังไม่รู้  ว่าฉันอยู่ตรงที่ใด
ใจลอยไปที่ไหน  ก็คงไม่มีอะไรที่สำคัญ
แค่เพียงให้ฉันได้ขับรถไปไกล ๆ
ไปให้ไกลเท่าที่ใจฉันต้องการ
เหตุใดโลกนี้ที่ดูแสนจะอ่อนหวาน
ที่ผ่านมาฉันอยากให้เธอรู้ว่า

นี่เป็นครั้งแรก  ที่หัวใจเต้นแปลก
นี่เป็นครั้งแรก  ที่หัวใจเต้นแปลก
นี่เป็นครั้งแรก  ที่หัวใจเต้นแปลก
นี่เป็นครั้งแรก  ที่หัวใจเต้นแปลก

(ครั้งแรก - Blissonic)

และแล้ว ท่านมิมิคก็กลับมาพอดี พร้อมกับสิ่งที่ลักษณะคล้ายขนมปังมันม่วง
“ฉันมาแล้ว เคยกินไหม เลือกเพลงได้รึยัง” ท่านมิมิคถามขึ้น
“ขนมนั่นคืออะไรหรอคะ”
“ขนมที่ทำจากข้าวโพดสีม่วงน่ะ ลองชิมดู” แล้วเขาก็ยื่นให้ฉัน
รสชาติคล้ายๆกับขนมปังมันม่วงเลยแฮะ

“เดี๋ยวขอถอดหูฟังก่อนนะคะ” ฉันพูดขึ้นพร้อมกับเปิดเพลงที่ฉันเลือกไว้ตอนแรก
ส่วนท่านมิมิคก็ฟังไปกินขนมไป

“อารมณ์เหมือนประมาณว่า ตอนแรกก็ไม่ได้ชอบแล้ว รู้ตัวอีกที ไปหลงเขาซะแล้ว แบบนั้นรึเปล่า” มิมิคถามขึ้นหลังจากเพลงจบ
“ใช่ค่ะ แบบนั้นเลย”
“ใช่เพราะ เกิดจากความใกล้ชิด อะไรแบบนี้รึเปล่า”
“ค่ะ ประมาณนั้นเลย”

แล้วฉันก็เปิดอีกเพลงหนึ่ง ที่เพิ่งนึกขึ้นได้เมื่อครู่นี้

Haven’t you know boy?
I’m right here with you
Haven’t you know boy?

รถไฟฟ้าแทบจะหยุดเลย
ทุกๆ ครั้งที่ได้ใกล้เธอ
ไม่รู้ต้องยิ้มทำไม
ไม่รู้ทำไมต้องอาย

ใจเล็กๆ มันก็เต้นแรง
เหมือนจะร้องเพลงให้ฟ้าฟัง
มันเป็นอย่างนี้ทุกที

Anyone with love (I want you)
Only one to love (I need you)
เธอจะรู้ไหม ว่าฉันรู้สึกยังไง

ได้ใกล้ชิดกับคนที่คิดว่าใช่
แต่ไม่รู้ว่าเขามีใจให้เราได้แค่ไหน
อยากใกล้ชิดกับเธอคนนี้ อย่างงี้เรื่อยไป
เธอจะรู้ไม่รู้ไม่เป็นไร พอแล้วแค่รู้ว่าใช่เธอ

(ได้ใกล้ชิด – Sugar Eyes)

“แค่อยู่ข้างๆ ก็ดีใจ อะไรแบบนี้รึเปล่า” ท่านมิมิคพูดขึ้น
“คงจะเป็นแบบนั้นแหละค่ะ”
“ถ้าเปลี่ยนจากคิริน เป็นดอกไม่ดอกหนึ่ง เธอจะทำอะไรมัน”
“ก็ไม่ได้ทำอะไรหรอกค่ะ แค่มองดูเฉยๆก็เพียงพอ ไม่กล้าเด็ด ละก็ ยังไม่พร้อมที่จะดูแลมันอ่ะค่ะ”
“งั้นหรอ” มิมิคพูดขึ้น “เออใช่ คิรินเคยบอกว่า เคยมีความรักครั้งเดียว ถ้าไม่ใช่คนในครอบครัว จริงรึเปล่าเอ่ย”
“ใช่ค่ะ ไม่ได้สนใจตั้งแต่แรกด้วย”
“แต่ตอนนี้เธอคือ สนใจเขาขึ้นมาบ้างแล้ว?”
ฉันเงียบ แล้วก็ถอนหายใจครู่นึง
“เธอคงจะบอกว่า ใช่ แต่ไม่กล้าพูดสินะ”
“คงแบบนั้นแหละค่ะ ปกติก็ไม่ได้สนใจหรือแสดงออกเรื่องพวกนี้อยู่แล้วละค่ะ”
“งั้นหรอ น่าอิจฉาจังแฮะ” ท่านมิมิคพูดขึ้น แล้วคิรินก็ลงมาพอดี

“เมื่อคุยอะไรกัน” คิรินพูดขึ้น ฉันหัวเราะแบบอายๆ
“เรื่องของไวท์เองค่ะ” ฉันพูดขึ้น
“เรื่องของไวท์กับคิริน ละก็เรื่องของเมย่าด้วย” เดี๋ยวนะ... อย่าบอกละเอียดแบบนั้นสิคะ!
“อ่อ เรื่องนี้ขอไม่คุยได้ไหมคะ อยากพักผ่อนแล้วด้วย”
“ไวท์ ไม่เปิดเพลงให้คิรินหน่อยหรอ” ท่านมิมิคพูดขึ้น แน่นอนว่าฉันไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่ ฮือ
“ไปเปิดในห้องได้ไหมคะ” ฉันพูดขึ้น แน่นอนว่า อายที่จะเปิดด้วยแหละ
ส่วนคิรินหรอ ยิ้มอย่างมั่นอกมั่นใจเลยค่ะ จะร้องไห้
“งั้นเดี๋ยวผมขอคุยกับไวท์เป็นการส่วนตัวที่ห้องนะ” คิรินพูดขึ้น แล้วจูงมือฉันขึ้นไปที่ห้อง
“ถ้าอย่างนั้นก็จีบกันตามสบายนะ”
ฉันนี่ แทบอ้าปากค้างเลยละ...

คุณต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะสามารถตอบกลับโพสต์นี้ได้ เข้าสู่ระบบ | สมัครสมาชิก

รายละเอียดเครดิต

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้